பெண் பிறப்புறுப்பு சிதைப்பு என்பது கலாச்சாரம் மற்றும் பாரம்பரியம் என்ற பெயரில் பெண் குழந்தைகளின் உடலுக்கும் மனதிற்கும் இழைக்கப்படும் ஒரு கொடூரமான வன்முறையாகும். 2012-ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் சபை இந்த நடைமுறைக்கு எதிராக உலகளாவிய தடையை விதித்த போதிலும், இன்றும் பல சமூகங்களில் இது ரகசியமாகவும் தொடர்ச்சியாகவும் நடைபெற்று வருகிறது.

மேலும் எந்தவொரு மருத்துவ காரணமும் இன்றி செய்யப்படும் இந்தச் செயல், பெண்களுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் மாறாத வடுக்களையும், தாங்க முடியாத உடல் ரீதியான வலியையும், உளவியல் ரீதியான பாதிப்புகளையும் ஏற்படுத்துகிறது. “நிசப்தமான அலறல்” என்று வர்ணிக்கப்படும் இந்த நடைமுறை, பெண்களின் அடிப்படை மனித உரிமைகளை அப்பட்டமாக மீறுவதாகும்.

இந்த மனிதாபிமானமற்ற செயலை ஒழிக்க உலகெங்கிலும் உள்ள சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் கடந்த ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக தீவிரமாகப் போராடி வருகின்றன. கல்வி, விழிப்புணர்வு மற்றும் சட்ட ரீதியான நடவடிக்கைகள் மூலம் இந்த முறையை வேரறுக்க முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், வேரூன்றிப்போன சில ஆழமான நம்பிக்கைகள் இந்த மாற்றத்திற்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக்கின்றன.

இந்நிலையில் 2012 முதல் இன்று வரை இந்த “வலிக்கு எதிரான போர்” நீடித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. பெண்களின் கண்ணியத்தைப் பாதுகாக்கவும், எதிர்கால பெண் குழந்தைகளை இத்தகைய சித்திரவதைகளில் இருந்து விடுவிக்கவும் சர்வதேச அளவில் இன்னும் வலுவான சமூக மற்றும் அரசியல் மாற்றங்கள் அவசியமாகின்றன.