அமெரிக்காவின் போயிங் மற்றும் லாக்ஹீட் மார்ட்டின் போன்ற முன்னணி நிறுவனங்கள் தங்களது எஃப்-16, எஃப்-35 போன்ற நவீன போர் விமானங்களை இந்தியாவுக்கு விற்கப் பல ஆண்டுகளாக முயற்சி செய்து வருகின்றன.

இந்தியா அமெரிக்காவிடமிருந்து போக்குவரத்து விமானங்கள் மற்றும் ஹெலிகாப்டர்களை வாங்கினாலும், போர் விமானங்களை வாங்குவதில் மட்டும் எப்போதும் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை.

இதற்கு முக்கியக் காரணம், அமெரிக்காவிடம் ஒரு பொருளை வாங்கினால் அதை யாருக்கு எதிராகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதில் அவர்கள் விதிக்கும் கட்டுப்பாடுகள் தான். உதாரணமாக, பாகிஸ்தான் வாங்கிய எஃப்-16 விமானங்களை அமெரிக்காவின் அனுமதியின்றி அவர்களால் பயன்படுத்த முடியாது.

இக்கட்டான போர் சூழலில் உதிரி பாகங்கள் மற்றும் மென்பொருள் மாற்றங்களுக்கு அமெரிக்காவைச் சார்ந்து இருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படும் என்பதால், இந்தியா இந்த ‘அமெரிக்க வலையில்’ சிக்காமல் தவிக்கிறது.

மேலும், வரலாற்றில் பாகிஸ்தானுக்கு அமெரிக்கா போர் விமானங்களை வழங்கி இந்தியாவுக்கு எதிராகத் தூண்டிய கசப்பான அனுபவங்களையும் இந்தியா இன்னும் மறக்கவில்லை.

ரஷ்யா மற்றும் பிரான்ஸ் போன்ற நாடுகள் ஆயுதங்களை விற்ற பிறகு அவற்றைப் பயன்படுத்துவதில் எந்த நிபந்தனையும் விதிப்பதில்லை என்பதால், இந்தியா சுகோய் மற்றும் ரஃபேல் போன்ற விமானங்களையே பெரிதும் நம்பியுள்ளது.

தற்போது இந்தியா தனது சொந்தத் தயாரிப்பான தேஜஸ் மற்றும் ஐந்தாம் தலைமுறை ஏ.எம்.சி.ஏ திட்டங்களில் அதிக கவனம் செலுத்தி வருகிறது. இதன் மூலம் தனது வான்வழிப் பாதுகாப்பில் மற்ற நாடுகளின் தலையீடு இல்லாமல் தன்னாட்சி அதிகாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள இந்தியா உறுதியாக உள்ளது.