மனிதநேயத்தின் உச்சமாகக் கருதப்படும் தானங்களில் உறுப்பு தானமும், உடல் தானமும் மிக முக்கியமானவை. இவை இரண்டுக்கும் இடையே உள்ள அடிப்படை வேறுபாடுகளை பொதுமக்கள் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

ஒருவர் ‘மூளைச்சாவு’ (Brain Dead) அடைந்த நிலையில் இருக்கும்போது மட்டுமே அவரது முக்கிய உறுப்புகள் தானமாகப் பெறப்படும். அவ்வாறு பெறப்படும் இதயம், கல்லீரல், சிறுநீரகம் மற்றும் கண்கள் போன்றவை, அந்த உறுப்புகள் செயலிழந்து உயிருக்குப்போராடும் மற்ற நோயாளிகளுக்குப் பொருத்தப்படுகின்றன. இது ஒருவருக்கு மறுவாழ்வு அளிக்கும் உன்னத செயலாகக் கருதப்படுகிறது.

உடல் தானம் என்பது ஒருவர் இயற்கை மரணம் அடைந்த பிறகு, அவரது உடலை மருத்துவ ஆராய்ச்சிக்காக மருத்துவக் கல்லூரிகளுக்கு வழங்குவதாகும். இதைப் பற்றிய முக்கியத் தகவல்களை பார்ப்போம்.

தானமாகப் பெறப்படும் உடல்கள் மருத்துவ மாணவர்களின் ‘உடற்கூறியல்’ (Anatomy) வகுப்புப் பயிற்சிக்கு பெரிதும் உதவுகின்றன. மனித உடலின் நரம்புகள், இரத்த நாளங்கள் மற்றும் பாகங்கள் குறித்து மாணவர்கள் நேரடியாகக் கற்றுக்கொள்ள இதுவே அடிப்படை. புதிய வகை அறுவை சிகிச்சை முறைகளைக் கண்டறியவும், சிக்கலான நோய்களுக்குத் தீர்வு காணவும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த உடல்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
உடல் மருத்துவமனைக்கு வந்தவுடன், அது சிதைவடையாமல் இருக்க ‘பார்மால்டிஹைடு’ என்ற திரவம் இரத்த நாளங்கள் வழியாகச் செலுத்தப்பட்டு பதப்படுத்தப்படுகிறது. இந்தியாவில் உடல் தானம் செய்வதற்கான ‘உடற்கூறியல் சட்டம்’ (Anatomy Act) 1948-ஆம் ஆண்டிலேயே இயற்றப்பட்டது. ஆய்வுகள் அனைத்தும் நிறைவடைய சில ஆண்டுகள் ஆகும்.

அதன் பிறகு, எஞ்சிய உடல் பாகங்கள் முறைப்படி தகனம் செய்யப்படும். குடும்பத்தினர் விரும்பினால் அந்தச் சாம்பல் அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படும் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.