1654ஆம் ஆண்டு, ஜெர்மனியின் மாக்டிபர்க் நகர மேயரும் விஞ்ஞானியுமான ஓட்டோ வான் குரிக்கே (Otto von Guericke) ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பரிசோதனையை நிகழ்த்தினார். இந்தப் பரிசோதனையில், இரண்டு செம்பு அரைக்கோளங்களை (Magdeburg Hemispheres) இறுக்கமாகப் பொருத்தி, உள்ளே உள்ள காற்றை தான் கண்டுபிடித்த வெற்றிடப் பம்ப் மூலம் வெளியேற்றினார்.
இதனால், அரைக்கோளங்களுக்குள் வெற்றிடம் உருவாகியது. பின்னர், இந்த அரைக்கோளங்களைப் பிரிக்க, ஒவ்வொரு பக்கமும் எட்டு குதிரைகள் கொண்ட இரண்டு குழுக்கள், மொத்தம் பதினாறு குதிரைகள், இழுத்தன. ஆனால், வெளியே உள்ள வளிமண்டல அழுத்தம் இந்த அரைக்கோளங்களை இறுக்கமாகப் பிடித்து வைத்திருந்ததால், குதிரைகளால் அவற்றைப் பிரிக்க முடியவில்லை. இது உண்மையான சம்பவமாகும், மேலும் இந்தப் பரிசோதனை வளிமண்டல அழுத்தத்தின் வலிமையையும், வெற்றிடத்தின் தன்மையையும் நிரூபித்தது.
இந்தப் பரிசோதனை, வெற்றிடம் என்பது இயற்கையில் உருவாக்கப்பட முடியும் என்பதை உறுதிப்படுத்தியது, மேலும் பண்டைய கிரேக்க தத்துவஞானி அரிஸ்டாட்டில் “இயற்கை வெற்றிடத்தை வெறுக்கிறது” என்ற கருத்தை மறுத்தது. மாக்டிபர்க் அரைக்கோளங்கள் சுமார் 50 செ.மீ விட்டம் கொண்டவை, மற்றும் உள்ளே உள்ள காற்று முழுவதுமாக வெளியேற்றப்பட்டால், அவற்றைப் பிரிக்க சுமார் 20,000 நியூட்டன் (4,500 பவுண்ட்) விசை தேவைப்படும், இது ஒரு காரைத் தூக்கும் அளவு வலிமையானது.
View this post on Instagram
“>
1654இல் ரெஜென்ஸ்பர்க்கில் புனித ரோமப் பேரரசின் மன்னர் மூன்றாம் பெர்டினாண்ட் முன்னிலையில் முப்பது குதிரைகளுடன் இந்தப் பரிசோதனை முதலில் நிகழ்த்தப்பட்டது, பின்னர் 1656இல் மாக்டிபர்க்கில் பதினாறு குதிரைகளுடன் மீண்டும் நிகழ்த்தப்பட்டது. இந்தப் பரிசோதனை, விஞ்ஞான உலகில் வெற்றிடத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தியதோடு, இன்றும் பள்ளிகளில் வளிமண்டல அழுத்தத்தை விளக்குவதற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
