இதயத்துக்கு செல்லும் ரத்த நாளங்களில் கொழுப்பு படிந்து அடைப்பு ஏற்படுவது கொரோனரி ஆர்டரி நோய் எனப்படுகிறது. ஆஞ்சியோகிராமில் அடைப்பு எத்தனை சதவீதம் உள்ளது என்பதைக் குறிப்பிடுவது வழக்கம் என்றாலும், அந்த சதவீதம் மட்டும் வைத்து ஸ்டென்ட் போட வேண்டும் என்று முடிவு செய்வதில்லை. நோயாளியின் அறிகுறிகள், அடைப்பு இருக்கும் இடம், இதயத்துக்கு ரத்த ஓட்டத்தில் ஏற்படும் பாதிப்பு மற்றும் மொத்த இதய அபாயம் ஆகியவை சேர்த்து மதிப்பிடப்படுகின்றன.

குறிப்பாக 40% முதல் 70% வரை இருக்கும் இடைநிலை அடைப்புகளில், அந்த அடைப்பு உண்மையில் இதய தசைக்கு ரத்த ஓட்டத்தை பாதிக்கிறதா என்பதை அறிய FFR அல்லது iFR போன்ற பரிசோதனைகள் பயன்படுத்தப்படலாம். FFR 0.80 அல்லது அதற்குக் குறைவாக இருப்பது போன்ற நிலையில் அந்த அடைப்பு செயல்பாட்டில் முக்கியமானதாக கருதப்பட்டு, ஸ்டென்ட் போன்ற மறுசீரமைப்பு சிகிச்சை குறித்து பரிசீலிக்கலாம்.

மறுபுறம், மிகவும் கடுமையான அடைப்புகள், குறிப்பாக சில முக்கிய இதய நாளங்களில் ஏற்படும் அடைப்புகள், நோயாளியின் அறிகுறிகள் மற்றும் அபாயத்தைப் பொறுத்து ஸ்டென்ட் அல்லது பைபாஸ் அறுவைச் சிகிச்சை போன்ற சிகிச்சைகளுக்கு வழிவகுக்கலாம். இடைநிலை அடைப்புகளுக்கு கூடுதல் பரிசோதனைகள் செய்து சிகிச்சை தேவையா என்பதை உறுதி செய்வது தற்போதைய வழிகாட்டுதல்களின் முக்கிய அணுகுமுறையாக உள்ளது.

அதனால் “70% அடைப்பு = கட்டாயம் ஸ்டென்ட்” என்று பொதுவான விதி இல்லை. சிலருக்கு மருந்து மற்றும் வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்களே போதுமானதாக இருக்கலாம்; சிலருக்கு ஸ்டென்ட் அல்லது வேறு மறுசீரமைப்பு சிகிச்சை தேவைப்படலாம். குறிப்பாக நெஞ்சுவலி, மூச்சுத்திணறல் அல்லது குறைந்த உடற்பயிற்சியிலேயே மார்பு வலி போன்ற அறிகுறிகள் இருந்தால், கார்டியாலஜிஸ்ட்டின் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையிலேயே சிகிச்சை முடிவு செய்யப்பட வேண்டும்.