சாலையில் நாம் நடந்து செல்லும்போது, பலவிதமான பொருட்கள் சிதறிக்கிடப்பதைக் கண்டிருப்போம். அப்படிப்பட்ட நேரங்களில், “அந்தப் பொருளைத் தொடாதே!”, “அதன் மீது காலை வைத்துத் தாண்டாதே!” என்று பெரியவர்கள் உடனடியாக எச்சரிப்பதை நாம் கேட்டிருப்போம். சிறுவயதில் இவை வெறும் மூடநம்பிக்கை அல்லது பயமுறுத்தும் விஷயம் என்று நமக்குத் தோன்றியிருக்கலாம். ஆனால், நமது சாஸ்திரங்களிலும், குறிப்பாக ‘சகுன சாஸ்திரத்திலும்’ இதன் பின்னணியில் பல ஆழமான காரணங்களும் அர்த்தங்களும் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

பொதுவாக, பரிகாரங்கள் செய்யப் பயன்படுத்தப்பட்ட பொருட்கள், எலுமிச்சம்பழம், தேங்காய் மூடிகள், முடி , எரிக்கப்பட்ட சாம்பல் மற்றும் பலி கொடுக்கப்பட்ட உணவுகள் போன்றவை சாலையில் வீசப்பட்டிருக்க வாய்ப்புள்ளது. இத்தகைய பொருட்களில் எதிர்மறை ஆற்றல்கள்  அதிக அளவில் தேங்கியிருப்பதாக சகுன சாஸ்திரம் கூறுகிறது. இவற்றை நாம் தொடும்போதோ அல்லது தாண்ட முயலும்போதோ, அந்த எதிர்மறை ஆற்றல் நம் உடலையும் மனதையும் பாதிக்கும் வாய்ப்பு உள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது.

மேலும், எலுமிச்சை மற்றும் மிளகாய் போன்ற பொருட்கள் பரிகாரங்களுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது ஒருவரின் துரதிர்ஷ்டத்தையும் தீய பார்வைகளையும் (கண் திருஷ்டி) தன்பால் ஈர்த்துக்கொள்ளும் தன்மை கொண்டவை. அத்தகைய பொருட்களை நாம் கவனக்குறைவாக மிதிக்கும்போதோ அல்லது தாண்டும்போதோ, அந்தத் தீய சக்திகள் அல்லது எதிர்மறை அதிர்வுகள் நம்மீது தொற்றிக்கொள்ளக் கூடும் என்பதால் தான் பெரியவர்கள் நம்மைத் தடுக்கிறார்கள்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், சாலையில் கிடக்கும் அறிமுகமில்லாத அல்லது ஆன்மீகச் சடங்குகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட பொருட்களைத் தவிர்த்துச் செல்வது வெறும் நம்பிக்க சார்ந்த விஷயம் மட்டுமல்ல; அது நம் மன அமைதியையும் ஆற்றலையும் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கான ஒரு எச்சரிக்கை நடவடிக்கையுமாகும். எனவே, தெருக்களிலோ அல்லது பாதையிலோ நடக்கும்போது கவனமாகச் செல்வதும், இத்தகைய பொருட்களை மிதிக்காமல் ஒதுங்கிச் செல்வதும் நல்லது!