அதிகாரமும், ஐஏஎஸ் (IAS) எனும் கம்பீரப் பதவியும் இந்தியாவில் பலரின் வாழ்நாள் கனவு. ஆனால், அந்தப் போலி அதிகாரத்தையும், மாதாந்திர அரசு வசதிகளையும் தாண்டி, “என் நாட்டின் மக்களுக்குச் சேவை செய்வதே என் கடமை” என்று தன் 13 ஆண்டுகால ஐஏஎஸ் பதவியை விருப்ப ஓய்வு (Resignation) செய்து, ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும் நெகிழ வைத்திருக்கிறார் பிரபல பெண் அதிகாரி திவ்யா மிட்டல்.

எளிமையான சூழலில் வளர்ந்து, தன் சொந்த உழைப்பால் நாட்டின் தலைசிறந்த உயர்கல்வி நிறுவனங்களான IIT டெல்லி மற்றும் IIM பெங்களூரு ஆகிய இரண்டிலும் பயின்று, லண்டனில் கோடிகளில் சம்பளத்தில் பணிபுரிந்தவர் திவ்யா. ஆனால், அந்நிய மண்ணில் எவ்வளவு பெரிய வசதிகள் இருந்தாலும், தன் தாய்நாட்டிற்குத் திரும்ப வேண்டும் என்ற ஏக்கம் அவர் இதயத்தை உருக்கிக் கொண்டே இருந்தது.

தன் மண்ணுக்குத் தான் பட்ட கடனை அடைக்கவும், தான் கனவு கண்ட இந்தியாவை உருவாக்கும் சிற்பிகளில் ஒருவராக மாறவும் லண்டன் வாழ்க்கையைத் துறந்து இந்தியா திரும்பினார். சிவில் சர்வீஸ் தேர்வில் வென்று ஐஏஎஸ் அதிகாரியாக மக்கள் சேவையில் இறங்கினார்.

மிர்சாபூர் முதல் தியோரியா வரை: அதிகாரத்தின் பாடங்கள்!

13 ஆண்டுகால மக்கள் பணியில் அவர் கற்றுக்கொண்ட பாடங்களை, தனது ராஜினாமா பதிவில் மிக உருக்கமாகப் பகிர்ந்துள்ளார் திவ்யா மிட்டல்:

“சரியான விஷயத்துக்காக நிமிர்ந்து நிற்பது ஒரு விருப்பத் தேர்வு அல்ல; அது ஒரு கடமை என்பதைத் தியோரியா எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தது. ‘முடியாதது’ என்பது ஒரு உண்மை அல்ல; அது வெறும் மனிதர்களின் கருத்து மட்டுமே என்பதை மிர்சாபூர் எனக்கு உணர்த்தியது. அன்னை விந்தியவாசினியின் திருவடிகளில் அமர்ந்தபோது, அதிகாரம் என்பது ஒரு அரசுப் பதவியிலிருந்து வருவதில்லை, மாறாக மக்களின் நம்பிக்கையிலிருந்தும் இறை அருளிலிருந்தும் மட்டுமே வருகிறது என்பதைப் புரிந்து கொண்டேன்!”

முதன்முறையாக நில உரிமை பெற்ற ஏழை குடும்பத்தின் மகிழ்ச்சியிலும், கண்ணியத்துடன் வாழ வாய்ப்பு பெற்ற மாற்றுத்திறனாளியின் புன்னகையிலும், தன் வயல்களுக்குத் தண்ணீர் வந்ததைக் கண்டு பரவசமடைந்த விவசாயிகளின் கண்களிலும்தான் தன் வாழ்க்கையின் உண்மையான அமைதியைக் கண்டதாக அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

நடுங்கும் கைகளும்… மறக்க முடியாத ஆசியும்!

தன் 13 ஆண்டுகால சேவையில் தனக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய விருதாக ஒரு சம்பவத்தை நினைவுகூர்கிறார் திவ்யா. லஹுரியா தா என்ற மலைக்கிராமத்திற்கு வரலாற்றுப் பாதையில் முதன்முறையாகத் தண்ணீரைக் கொண்டு சேர்த்தபோது, அங்கிருந்த ஒரு மூதாட்டி எதுவும் பேசாமல் தன் நடுங்கும் கைகளால் திவ்யாவின் தலையைத் தொட்டு ஆசீர்வதித்தார்.

“இன்று நான் என் ஐஏஎஸ் பதவியை இழந்துவிட்டேன். ஆனால் அந்த ஏழைத் தாயின் கரங்கள் என் தலையைத் தொட்ட அந்த அற்புதம் என் ஆயுள் முழுவதும் என் நெஞ்சில் நிலைத்திருக்கும்” என்று அவர் எழுதிய வரிகள், வாசிப்பவர் ஒவ்வொருவரின் கண்களையும் குளமாக்குகிறது.

ஒவ்வொரு அரசாங்கக் கோப்பின் பின்னாலும் ஒரு மனிதனின் வாழ்வாதாரமும் கண்ணியமும் ஒளிந்திருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து பணியாற்றிய அதிகாரிகள் மிகச் சிலரே. அந்தச் சிலரில் முதன்மையானவராகத் திகழ்ந்த திவ்யா மிட்டல், தன் தனிப்பட்ட கனவுகளை நிறைவேற்றிய பிறகு, இப்போது மக்களுக்கான கனவுகளை வாழத் தன் பாதையை மாற்றியுள்ளார்.

பதவிகளும், அதிகார நாற்காலிகளும் தற்காலிகமானவை; ஆனால், எளிய மக்களின் கண்ணீரைத் துடைத்து அவர்களின் நெஞ்சில் நாம் பிடிக்கும் இடம் மட்டுமே நிலையானது என்பதை திவ்யா மிட்டல் தன் வாழ்வின் மூலம் நிரூபித்துக் காட்டியிருக்கிறார். அரசதிகாரத்தை விட்டு விலகினாலும், மக்களின் இதயங்களில் அவர் என்றும் நீங்காத ‘மக்கள் அதிகாரி’!