மருத்துவ அறிவியல் மற்றும் ஆயுர்வேதத்தின்படி, ஒரு மனிதனின் இறுதி காலம் நெருங்கும்போது அவரது உடலில் பல மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன, அதில் மிக முக்கியமானது சுவாசத்தில் ஏற்படும் மாற்றம் ஆகும். மரணத்தின் விளிம்பில் இருக்கும் ஒருவருக்கு சாதாரண சுவாசம் நின்று, மூச்சு விடுவதில் கடுமையான சிரமம் ஏற்படும்.
இந்த நேரத்தில், அவர்களின் சுவாசம் மிகவும் மெதுவாகவும், ஆழமற்றதாகவும் மாறும்; சில சமயங்களில் சில நொடிகள் சுவாசம் முற்றிலுமாக நின்று, பின்னர் திடீரென வேகமாக சுவாசிக்கத் தொடங்குவார்கள். இந்த நிலையை மருத்துவ உலகில் ‘செய்ன்-ஸ்டோக்ஸ் சுவாசம்’என்று அழைக்கிறார்கள்.
மேலும், மரணம் நெருங்கும்போது தொண்டையில் சளி அல்லது உமிழ்நீர் தேங்குவதால், மூச்சு விடும்போது ஒருவித விசித்திரமான சத்தம் கேட்கத் தொடங்கும். இந்த அறிகுறிகள் தெரிந்தால் அந்த நபரின் இறுதி நேரம் நெருங்கிவிட்டது என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
இதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தலைகீழ் சுவாசம் என்பது ஒரு நபர் சுவாசிக்கும்போது உடலின் இயல்பான இயக்கத்திற்கு மாறாக நடப்பதாகும். பொதுவாக, நாம் காற்றை உள்ளிழுக்கும்போது நமது வயிறு வெளிநோக்கி விரிவடைய வேண்டும், காற்றை வெளிவிடும்போது வயிறு உள்நோக்கி சுருங்க வேண்டும்.
ஆனால், இந்த தலைகீழ் சுவாச நிலையில், நபர் காற்றை உள்ளிழுக்கும்போது வயிறு உள்நோக்கி சுருங்கி, காற்றை வெளிவிடும்போது வயிறு வெளிநோக்கி வீங்குகிறது. மரணத்தின் இறுதி கட்டத்தில் உடலின் தசைகள் மற்றும் நரம்பு மண்டலம் தங்கள் கட்டுப்பாட்டை இழப்பதால் இந்த அசாதாரணமான தலைகீழ் சுவாசம் ஏற்படுகிறது.
