மனதை ஒருமுகப்படுத்தவும், இறைநாமத்தை தொடர்ந்து நினைவுகூரவும் பலர் ஜெப மாலையை பயன்படுத்துகின்றனர். பொதுவாக மாலையில் உள்ள ஒவ்வொரு மணியையும் நகர்த்தியபடி மந்திரம் அல்லது இறைநாமத்தை உச்சரிப்பது வழக்கம். ஆனால் மாலை ஜபம் செய்யும்போது எந்த விரல்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கும் சில பாரம்பரிய விதிகள் இருப்பதாக ஆன்மிக மரபுகள் கூறுகின்றன.

அதில் முக்கியமாக, ஆள்காட்டி விரலைப் பயன்படுத்தாமல் ஜெப மாலையை நகர்த்த வேண்டும் என்று சில இந்து ஆன்மிக மரபுகளில் கூறப்படுகிறது. பொதுவாக கட்டைவிரல் மற்றும் நடுவிரலைப் பயன்படுத்தியே மணிகளை நகர்த்தும் வழக்கம் காணப்படுகிறது. ஆள்காட்டி விரல் மற்றவர்களைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுவதால், அதனை அகங்காரம் மற்றும் வெளிப்புற உலகத்துடன் தொடர்புடையதாக சில ஆன்மிக விளக்கங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

ஜபம் என்பது மனதை இறை சிந்தனையில் நிலைநிறுத்தும் ஒரு ஆன்மிகப் பயிற்சியாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே, ஜப மாலையை கையாளும்போது மனதை அமைதியாக வைத்துக்கொண்டு, கவனத்தை மந்திரத்தின் மீது செலுத்த வேண்டும் என்பதற்காகவே சில விரல்களுக்கு கட்டுப்பாடு விதிக்கப்பட்டுள்ளதாக ஆன்மிக அறிஞர்கள் விளக்குகின்றனர். ஆள்காட்டி விரலைத் தவிர்ப்பது பணிவு மற்றும் மன ஒருமைப்பாட்டின் அடையாளமாகவும் சில மரபுகளில் பார்க்கப்படுகிறது.

மேலும், ஜெப மாலையை எவ்வாறு பிடிப்பது, எந்த விரல்களால் மணிகளை நகர்த்துவது, எந்த திசையில் நகர்த்துவது போன்ற நடைமுறைகள் வெவ்வேறு ஆன்மிக மரபுகளின்படி மாறுபடலாம். எனவே, இதை அனைவருக்கும் கட்டாயமான விதியாகக் கருதுவதற்குப் பதிலாக பாரம்பரிய ஆன்மிக நம்பிக்கையாக புரிந்துகொள்வது சிறந்தது. ஜபத்தின் முக்கிய நோக்கம் மன அமைதியும் இறை சிந்தனையும்தான் என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.