தமிழகத்தின் பிரசித்தி பெற்ற ஆன்மீகத் தலங்களில் செல்போன் பயன்பாட்டிற்குத் தீவிரத் தடை விதிக்கப்பட்டு வருவது தற்போது பொதுமக்களிடையே பெரும் விவாதப் பொருளாக மாறியுள்ளது. கோவில்களின் புனிதத்தைக் காப்பதும், புகைப்படங்கள் எடுப்பது மற்றும் ரீல்ஸ் செய்வது போன்ற அநாகரிகச் செயல்களைத் தடுப்பதும் அவசியம்தான் என்றாலும், இதற்காக ஒட்டுமொத்தப் பக்தர்களின் மீதும் முழுமையான தடையை விதிப்பது எந்த வகையில் நியாயம் என்ற குரல் ஓங்கி ஒலிக்கத் தொடங்கியுள்ளது.

சபரிமலை போன்ற பிற மாநிலங்களின் முக்கியத் தலங்களில் இல்லாத இந்த நடைமுறை, பழனி உள்ளிட்ட தமிழகக் கோவில்களில் அமல்படுத்தப்படுவது பக்தர்களுக்குப் பல வகைகளிலும் பெரும் சிரமத்தை ஏற்படுத்தி வருவதாகச் சமூக ஆர்வலர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

குறிப்பாக, கோவில் வாசலிலேயே போன்களைப் பிடுங்கி வைத்துக்கொள்வதால் அவசரக் காலங்களில் பலவிதமான சிக்கல்கள் ஏற்படுவதாக பக்தர்கள் பகிரங்கமாக வேதனை தெரிவிக்கின்றனர். மலைக்கோவில்களில் குடும்பத்துடன் படியேறிச் செல்லும் போது திடீரென ஏற்படும் மருத்துவ அவசரநிலைகள், பெருங்கூட்டத்தில் குடும்பத்தினர் வழிதவறிப் பிரிந்துவிடுவது போன்ற இக்கட்டான தருணங்களில், கையில் போன் இல்லாதது பெரும் துயரமாக மாறிவிடுகிறது.

மேலும், ஆயிரக்கணக்கான கைப்பேசிகளை ஒரே இடத்தில் குவித்து வைத்துப் பராமரிப்பதில் நடக்கும் குளறுபடிகளால் போன்கள் தொலைந்து போவதுடன், கவுண்டர்களில் நீண்ட வரிசையில் நின்று பக்தர்கள் தங்களது விலைமதிப்பற்ற நேரத்தை வீணடிக்க வேண்டிய கட்டாயமும் ஏற்பட்டு வருகிறது.

இந்தத் துயரங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கச் செல்போன்களை முழுமையாகத் தடை செய்வதற்குப் பதிலாக சில மாற்று வழிகளைக் கையாளலாம் என்ற ஆக்கப்பூர்வமான ஆலோசனைகளும் முன்வைக்கப்படுகின்றன. மூலவர் சன்னதி மற்றும் உள் பிரகாரங்களில் மட்டும் புகைப்படங்கள் எடுக்கத் தடை விதித்துவிட்டு, வெளிப்பிரகாரங்களில் அனுமதிக்கலாம் அல்லது சர்வதேச நிகழ்வுகளைப் போல ‘ஸ்மார்ட் பவுச்’ முறையைப் பயன்படுத்தலாம்.

“>

 

அதையும் தாண்டி தடை தொடர்ந்தால், ஒவ்வொரு சில அடிகளுக்கும் அவசரக் கால உதவிக்கான ‘SOS’ தொலைபேசி வசதிகளை ஏற்படுத்தித் தர வேண்டும். ஆன்மீகம் என்பது மன அமைதிக்கானது என்றாலும், குடும்பத்தினரின் பாதுகாப்பு குறித்த பயத்துடனேயே பக்தர்கள் தரிசனம் செய்யும் நிலையை மாற்ற அரசு நடுநிலையான ஒரு தீர்வை எட்ட வேண்டும் என்பதே அனைவரின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது.