பண்டைய காலம் தொட்டே மனிதர்களால் விலையுயர்ந்த பொருளாகக் கருதப்படும் யானைத் தந்தங்கள், இன்று அந்த இனத்தின் அழிவிற்கே காரணமாக மாறியுள்ளன. ‘வெள்ளை தங்கம்’ என்று அழைக்கப்படும் இந்த தந்தங்களுக்காக, ஆண்டுதோறும் ஆயிரக்கணக்கான யானைகள் கொடூரமாகக் கொல்லப்படுவது உலக நாடுகளை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியுள்ளது.

யானையின் தந்தம் என்பது வெறும் பல் அல்ல; அது வாழ்நாள் முழுவதும் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும் ஒரு நீண்ட தற்காப்பு உறுப்பு. இதில் டென்டின் (Dentin) என்ற திசு உள்ளது.

எலும்புகள் துளைகளுடன் காணப்படும். ஆனால், தந்தம் மிகவும் அடர்த்தியானது, மென்மையானது மற்றும் அதிக எடை கொண்டது.தந்தத்தைப் பாலிஷ் செய்யும் போது அதில் ‘ஸ்ரெகர் கோடுகள்’ (Schreger lines) எனப்படும் தனித்துவமான குறுக்கு நெருக்குக் கோடுகள் தெரியும். இதை வைத்தே உண்மையான தந்தத்தைக் கண்டறியலாம்.

சர்வதேச அளவில் 1989-ஆம் ஆண்டு முதல் தந்த வணிகத்திற்குத் தடை விதிக்கப்பட்டாலும், கருப்புச் சந்தையில் இதன் தேவை குறையவில்லை. 2025-2026-ஆம் ஆண்டின் தற்போதைய தரவுகளின்படி, ஆப்பிரிக்காவில்: ஒரு கிலோ கச்சா தந்தம் சுமார் ரூ. 6,000 முதல் ரூ. 33,000 வரை விற்பனை செய்யப்படுகிறது.

ஆசியாவில் (சீனா, வியட்நாம்): இதன் மதிப்பு ஒரு கிலோ ரூ. 83,000 முதல் ரூ. 2.5 லட்சம் வரை எகிறுகிறது. இந்தியாவில் அண்மையில் பிடிபட்ட கடத்தல் சம்பவங்களின் அடிப்படையில், ஒரு கிலோ தந்தத்தின் மதிப்பு ரூ. 15 லட்சம் முதல் ரூ. 25 லட்சம் வரை இருக்கலாம் எனக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.

ஒரு வளர்ந்த ஆண் யானையின் தந்தம் 45 கிலோ வரை இருக்கும் என்பதால், ஒரு யானையைக் கொல்வதன் மூலம் கடத்தல்காரர்களுக்கு ரூ. 1 கோடி முதல் ரூ. 1.5 கோடி வரை வருமானம் கிடைக்கிறது.

ஆப்பிரிக்காவில் தந்தங்களுக்காக ஆண்டுக்கு சுமார் 20,000 யானைகள் வேட்டையாடப்படுகின்றன. 2010-2012 காலகட்டத்தில் மட்டும் சுமார் 1 லட்சம் யானைகள் கொல்லப்பட்டன. தற்போது ஆப்பிரிக்க யானைகளின் எண்ணிக்கை 5 லட்சமாகச் சரிந்துள்ளது.

இந்தியாவிலும் அஸ்ஸாம், ஒடிசா, கேரளா ஆகிய மாநிலங்களில் தந்த வேட்டை பெரும் சவாலாக உள்ளது. வனவிலங்கு பாதுகாப்பு அமைப்பின் (WPSI) தரவுப்படி, இந்தியாவில் சட்டவிரோத வேட்டை இன்னும் கட்டுக்குள் வரவில்லை என்பது கசப்பான உண்மையாகும்.

யானைத் தந்தங்கள் ஆடம்பரத்தின் அடையாளமாகவும், ஆபரணங்கள், சிலைகள் மற்றும் சில பாரம்பரிய மருந்துகளில் பயன்படுத்தப்படுவதாலும் இதற்கான மவுசு குறையாமல் உள்ளது. ஆசிய நாடுகளில் இதைப் கௌரவச் சின்னமாகப் பார்க்கின்றனர்.

இந்தியாவில் வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டம் 1972-இன் கீழ் தந்த வணிகம் முற்றிலும் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. சர்வதேச அளவில் CITES அமைப்பு இதைக் கண்காணித்து வருகிறது. “தேவை இருந்தால் மட்டுமே வேட்டை இருக்கும்; எனவே தந்தப் பொருட்களின் தேவையை உலக மக்கள் புறக்கணிக்க வேண்டும்” என்பதே சமூக ஆர்வலர்களின் ஒருமித்தகருத்தாக உள்ளது.