தமிழர்களின் வாழ்வியலில் திருமணம் ஆகாமல் இயற்கை எய்திய முன்னோர்களைத் தெய்வமாகப் போற்றும் பழக்கம் தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடர்ந்து வருகிறது. அவர்களை ‘கன்னி’ என்று அழைத்து, ஆண்டுக்கு ஒருமுறை அவர்களுக்குப் பிடித்தமான உணவுகளையும், உடைகளையும் படைத்து வழிபாடு செய்வது வழக்கம். மாட்டுச் சாணத்தில் பிள்ளையார் பிடித்து, அருகம்புல் சூட்டி, சர்க்கரைப் பொங்கல், இனிப்பு, காரம் மற்றும் இளநீரோடு படையலிட்டு வணங்குவது மனதிற்குப் பெரும் நிம்மதியைத் தரும் ஒரு வழிபாடாகும்.
இதில் சிறப்பம்சமாக, இறந்தவர் ஆணாக இருந்தால் வேஷ்டி, துண்டுடனும், பெண்ணாக இருந்தால் பட்டுப்பாவாடை அல்லது சேலையுடனும், சீப்பு மற்றும் கண்ணாடி வைத்து அவர்களின் ஆத்மாவை வீட்டிற்கு அழைத்து மகிழ்விப்பார்கள். பூசை முடிந்ததும், இந்தப் புனிதப் பொருட்கள் அனைத்தையும் பனை ஓலை பெட்டியில் வைத்து, வீட்டின் மேல் பகுதியில் (கொத்தானி) பாதுகாப்பாக வைப்பது அந்தத் தெய்வம் எப்போதும் நம்மோடு இருந்து நம்மைப் பாதுகாக்கும் என்ற நம்பிக்கையைத் தருகிறது.
