அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு நெகிழ்ச்சியான நீதிமன்றச் சம்பவம், பசியின் கொடுமையையும் சமூகத்தின் கூட்டுப் பொறுப்பையும் உலகிற்கு உணர்த்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது.

சந்தையில் ரொட்டி (Bread) திருடியதாக 15 வயது சிறுவன் ஒருவன் காவல்துறையினரால் கைது செய்யப்பட்டு, நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தப்பட்டான். தப்பியோட முயன்றபோது அங்குள்ள அலமாரி ஒன்றையும் அவன் உடைத்திருந்தான். வழக்கின் இறுதித் தீர்ப்பை வழங்குவதற்கு முன், நீதிபதி அச்சிறுவனிடம் விசாரணை நடத்தினார்.

அவர்களுக்கிடையே நடந்த அந்த உரையாடல் இதோ:

**நீதிபதி:** “நீ ஏன் திருடினாய்?”

**சிறுவன்:** “எனக்கு அந்த ரொட்டி தேவைப்பட்டது, ஐயா.”

**நீதிபதி:** “அதைத் திருடுவதற்குப் பதிலாக காசு கொடுத்து வாங்கியிருக்கலாமே?”

**சிறுவன்:** “என்னிடம் வாங்குவதற்குப் பணம் இல்லை.”

**நீதிபதி:** “உன் குடும்பத்தினரிடம் பணம் கேட்டிருக்கலாமே?”

**சிறுவன்:** “வீட்டில் என் அம்மா மட்டும்தான் இருக்கிறார். அவருக்கும் உடல்நிலை சரியில்லை, வேலையும் இல்லை. என் அம்மாவின் பசியைப் போக்கவே நான் கொஞ்சம் ரொட்டியையும், பாலாடைக்கட்டியையும் (Cheese) திருடினேன்.”

**நீதிபதி:** “நீ இன்னும் சிறிய பையன், உனக்கு வேலை எதுவும் இல்லையா?”

**சிறுவன்:** “நான் கார் கழுவும் வேலை செய்து வந்தேன். கடந்த வாரம் என் அம்மாவைக் கவனித்துக் கொள்வதற்காக விடுப்பு எடுத்ததால், என்னை வேலையை விட்டு நீக்கிவிட்டார்கள்.”

**நீதிபதி:** “உதவி கேட்பதற்கு உனக்கு வேறு யாரும் இல்லையா? அல்லது வேறு எங்கும் உதவி கிடைக்கவில்லையா?”

**சிறுவன்:** “தினமும் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் போது, வேலை தேடி குறைந்தது ஐம்பது இடங்களுக்காவது செல்வேன். ஆனால் எங்குமே வேலை கிடைக்கவில்லை. வேறு வழியே இல்லாத சூழ்நிலையில்தான் நான் திருடத் துணிந்தேன்.”

சிறுவனின் வாக்குமூலத்தைக் கேட்ட நீதிபதி, ஒட்டுமொத்த நீதிமன்றத்தையும் உலுக்கும் வகையில் தனது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பை வாசித்தார்:

> “திருடுவது, அதிலும் குறிப்பாக பசிக்காக ‘ரொட்டியை’ திருடுவது என்பது மிகவும் வெட்கக்கேடான ஒரு குற்றம். இந்த குற்றத்திற்கு இங்கு அமர்ந்திருக்கும் நாம் ஒவ்வொருவரும் பொறுப்பாளிகள். இந்த நீதிமன்றத்தில் இருக்கும் அனைவரும், ஏன் நானுமே இந்த குற்றத்திற்குப் பொறுப்புதான்.

> எனவே, இந்த நீதிமன்றத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் தலா 10 டாலர் அபராதம் விதிக்கப்படுகிறது. இங்குள்ள அனைவரும் தங்களது 10 டாலர் அபராதத் தொகையைச் செலுத்தாமல் இந்த அறையை விட்டு வெளியேறக் கூடாது.”

<blockquote class=”twitter-tweet” data-media-max-width=”560″><p lang=”tr” dir=”ltr”>Amerika &#39; da 15 yaşındaki bir çocuk marketten ekmek çalarken yakalandı. Kaçmaya çalışırken bir de raf kırmış.<br>Cocuk tutuklanmış ve mahkemeye çıkartılmış.<br>Kararı vermeden önce hakim çocuğu da duymak ister.<br>Hakim: ′′ Neden çaldın? ′′ <br>Çocuk: ′′ Ekmeğe ihtiyacım vardı. ′′ <br>Hakim: ′′… <a href=”https://t.co/Kg0QiUDXff”>pic.twitter.com/Kg0QiUDXff</a></p>&mdash; Talip OĞUZ 🇹🇷 (@TalipBelgium) <a href=”https://x.com/TalipBelgium/status/2070478595340796047?ref_src=twsrc%5Etfw”>June 26, 2026</a></blockquote> <script async src=”https://platform.x.com/widgets.js” charset=”utf-8″></script>

அடுத்த கணமே நீதிபதி தன் பங்கிற்கான 10 டாலரைச் செலுத்தினார். அதோடு நிறுத்தாமல், பசியால் வாடிய ஒரு சிறுவனுக்கு உணவளிக்காமல், அவனைக் காவல்துறையிடம் ஒப்படைத்த அந்தச் சந்தையின் (Market) உரிமையாளருக்கு 1,000 டாலர் அபராதம் விதித்து உத்தரவிட்டார்.

நீதிபதியின் இந்தத் தீர்ப்பைக் கேட்டு அங்கிருந்த அனைவரும் நெகிழ்ந்து போயினர். சிறுவன் தனது கண்ணீரைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், நன்றியுணர்வோடு நீதிபதியைப் பார்த்தான். தன் கண்களில் வழிந்த கண்ணீரை மறைத்துக் கொண்டு, நீதிமன்ற அறையை விட்டு வெளியேறும் முன் நீதிபதி தனது இறுதி வார்த்தைகளாக இதைக் கூறிச் சென்றார்:

> “ஒரு மனிதன் பசிக்காக ரொட்டியைத் திருடிப் பிடிபடுகிறான் என்றால், அந்தச் சமூகமும், அங்குள்ள மக்களும், அந்த அரசுமே அதற்காக வெட்கப்பட வேண்டும்!”

>