மத்தியப்பிரதேசத்தில் சமீபகாலமாக திருமண உறவுகளில் துரோகம் மற்றும் வன்முறை சார்ந்த சம்பவங்கள் அதிகரித்து வருவது சமூகத்தில் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. ‘பதி, பத்னி, ஔர் வோ’ என்ற முக்கோணக் காதல் சிக்கல்களால், பல மனைவிகள் தங்கள் கள்ளக்காதலர்களுடன் இணைந்து கணவர்களைக் கொலை செய்யும் கொடூரமான போக்கு அதிகரித்துள்ளது.

மேலும் 2025 மற்றும் 2026-ஆம் ஆண்டுகளில் பதிவான இத்தகைய குற்றங்கள், சமூகத்தின் அடிப்படை நம்பிக்கையையும் திருமண உறவின் புனிதத்தையும் கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளன. சமூக வலைதளங்களின் தாக்கம், தனிப்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகள் மற்றும் உறவுகளில் உள்ள வெளிப்படைத்தன்மையின்மை போன்றவை இத்தகைய துரதிர்ஷ்டவசமான முடிவுகளுக்கு முக்கிய காரணங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.

இருப்பினும், இத்தகைய வன்முறைச் சூழலில் மத்தியப் பிரதேசத்தின் சிவ்புரி பகுதியில் நடந்த ஒரு சம்பவம் மாறுபட்ட விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அங்கு ஒரு தம்பதியினர், மனைவிக்கு மற்றொருவருடன் இருக்கும் உறவை ஏற்றுக்கொண்டு, சுமூகமாகப் பிரிந்து செல்ல சட்டப்பூர்வமாக ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டனர். இது வன்முறையைத் தவிர்த்த ஒரு வழிமுறையாகப் பார்க்கப்பட்டாலும், சமூகத்தில் இத்தகைய மாற்றங்கள் குடும்ப விழுமியங்களின் சரிவா அல்லது முதிர்ச்சியான அணுகுமுறையா என்ற விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது.

இந்நிலையில் சட்டத்தின் கறாரான அமலாக்கமும், குடும்பங்களுக்கு இடையே ஆரோக்கியமான பேச்சுவார்த்தையும் மட்டுமே இத்தகைய கொடூரமான குற்றங்களைக் கட்டுப்படுத்தத் தேவையான அடிப்படைத் தீர்வுகளாகச் சமூக ஆர்வலர்களால் வலியுறுத்தப்படுகின்றன.