ஆன்மீக வழிபாட்டில் மலர்களுக்கு எப்போதுமே தனித்துவமான சிறப்பும் முக்கியத்துவமும் உண்டு. இறை வழிபாட்டின் போது தெய்வங்களுக்கு உகந்த மலர்களைக் கொண்டு அர்ச்சிக்கும் போது, பக்தர்களின் பிரார்த்தனைகள் விரைவில் நிறைவேறும் என்பது நம்பிக்கை. குறிப்பாக, காத்தல் கடவுளாகவும், கருணையின் வடிவமாகவும் விளங்கும் அம்மன் வழிபாட்டில், குறிப்பிட்ட மலர்களைச் சாத்தி வழிபடுவதன் மூலம் எண்ணற்ற நன்மைகளும் அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்களும் கிடைக்கும் என்று சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றன.
அம்பிகைக்கு மிகவும் பிரியமான மலர்களுள் தாமரை, பாதிரிப்பூ, பலாச மலர் மற்றும் தாழம்பூ போன்றவை முதன்மையானவை. சிவப்பு நிற மலர்களான செம்பருத்தி மற்றும் தாமரை கொண்டு அம்மனை பூஜிப்பது பகை உணர்வை நீக்கி மன அமைதியைத் தரும். அதேபோல, பாதிரிப் பூவைக் கொண்டு அர்ச்சனை செய்து வழிபடுவதன் மூலம் நற்குணங்கள் கொண்ட நல்ல மனைவி அமைவாள் என்றும், பலாச மலரைச் சாத்தி வழிபடுவதால் சமூகத்தில் பலரின் அன்பும் ஆதரவும் கிடைக்கும் என்பதும் ஆன்மீக சான்றோர்களின் வாக்காகும்.
மேலும், உயர்ந்த பதவி, புகழ் மற்றும் பெருமைகளை அடைவதற்கு தாழம்பூவைச் சாத்தி அம்பிகையை வழிபடுவது சிறந்தது. மாதுளை மலரைக் கொண்டு அம்மனுக்கு அர்ச்சனை செய்யும் போது, பிறரின் கருணையும் நன்மதிப்பும் நமக்குக் கிடைக்கும். சிவப்பு அரளி, குண்டு மல்லி மற்றும் சம்பங்கி போன்ற மலர்களும் துர்க்கை மற்றும் பார்வதி தேவியின் வழிபாட்டிற்கு ஏற்றவையாகும். நாம் படைக்கும் ஒவ்வொரு பூவிற்கும் பின்னணியில் ஒரு குறிப்பிட்ட ஆன்மீக பலனும், வாழ்வை மேம்படுத்தும் அருளும் பொதிந்துள்ளது.
அதேவேளையில், அம்மன் வழிபாட்டின் போது சில குறிப்பிட்ட பூக்களைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது. சாஸ்திரங்களின்படி, மந்தாரம், அறுகம்புல் மற்றும் வெள்ளெருக்கு ஆகியவற்றை அம்மன் பூஜைக்குப் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேலும், இரவில் பறிக்கப்பட்ட பூக்கள், உதிர்ந்த பூக்கள், வண்டுகள் மற்றும் பூச்சிகளால் அரிக்கப்பட்ட மலர்கள் ஆகியவற்றை இறைவனுக்குச் சாத்தக் கூடாது. தூய்மையான, புதிதாக மலர்ந்த பூக்களைக் கொண்டு இறைவனின் பாதங்களில் சமர்ப்பித்து வழிபடுவதே பரிபூரண அருளைப் பெற்றுத் தரும்.
