இரவின் அமைதியில் போபாலின் கஜூரி பகுதி உறைந்து கிடந்தது. ஒரு சிறிய மளிகைக் கடையின் வாசலில், கடும் குளிரிலும் காற்றிடமும் தன் சோர்வை ஒப்படைத்துவிட்டு உறங்கிக் கொண்டிருந்தார் 55 வயது நிரம்பிய ஒரு முதியவர். ஆனால், அந்த நள்ளிரவில் அவரையும் அறியாமல் அவரை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தது ஒரு மாபெரும் அதிர்ச்சி!

அடையாளம் தெரியாத இரண்டு கொள்ளையர்கள், அந்த முதியவரைச் சூழ்ந்து கொண்டனர். உறங்கிக் கொண்டிருந்தவரை வலுக்கட்டாயமாகப் பிடித்து எழுப்பி, கைகளில் கிடைத்ததைச் சுருட்டிக் கொள்ளும் நோக்கத்தில் அவரைத் தாக்கத் தொடங்கினர்.

அச்சத்தில் நடுங்கிய அந்த முதியவர் முன், அவர்கள் அவரது சட்டைப்பைகளையும், வேஷ்டி மடிப்புகளையும் அவசர அவசரமாகத் தேடினர்.

ஆனால், அந்தத் தேடலின் முடிவில் கொள்ளையர்களுக்குக் காத்திருந்தது மாபெரும் ஏமாற்றம்! அந்த முதியவரின் சட்டைப்பையில் ஒரு காசு கூட இல்லை; குறைந்தபட்சம் அவரிடம் ஒரு பொத்தான்   கைப்பேசி கூட இல்லை!

ஆத்திரமடைந்த கொள்ளையர்களில் ஒருவன், முதியவரின் இருசக்கர வாகனச் சாவியைப் பிடுங்கிக் கொண்டு கோபத்தில் கத்தினான். ஆனால், அடுத்த சில நொடிகளில் அங்கே ஒரு அற்புதம் நிகழ்ந்தது!

அந்த முதியவரின் கிழிந்த உடைகளையும், ஆதரவற்ற நிலையில் அவர் கடையின் வாசலில் உறங்குவதையும், அவரது காலியான பைகளையும் பார்த்த அந்தத் திருடர்களின் மனதில், ஏதோ ஒரு மூலை ஒளிர்ந்தது.

தான் பறித்த வண்டிச் சாவியை மீண்டும் அந்த முதியவரிடமே திருப்பிக் கொடுத்தான் ஒருவன். அவ்வளவுடன் நிற்காமல், தன் இரு கரங்களையும் கூப்பி, “மன்னிக்கவும் தாதா! தயவுசெய்து எங்களை மன்னித்து விடுங்கள்… நாங்களும் ஏதோ மாபெரும் கஷ்டத்திலும் சிக்கலிலும் தான் இந்தத் தொழிலுக்கு வந்தோம்!” என்று கூறிவிட்டு, அந்த நள்ளிரவு இருளில் தப்பி ஓடினர்.

கடை வாசலில் பொருத்தப்பட்டிருந்த சிசிடிவி  கேமராவில் பதிவான இந்தக் காட்சிகள், இணையத்தில் வைரலாகி பலரையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. ஆனால், காவல்துறையினர் விசாரணையில் இறங்கியபோதுதான், அந்த முதியவரின் வாழ்க்கைக்குப் பின்னால் இருந்த உண்மையான சோகம் வெளிச்சத்திற்கு வந்தது!

மத்தியப் பிரதேசத்தின் செஹோர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அந்த முதியவர், தன் மாமனார் வீட்டிற்குச் சொந்தமான நிலத்தை விற்று சுமார் ₹3 லட்சம் பணத்தைப் பெற்றிருந்தார். ஆனால், அவரது மனைவி அந்தப் பணம் முழுவதையும் அவரிடமிருந்து பறித்துக் கொண்டு, அவரை வீட்டை விட்டே துரத்தி அடித்துவிட்டார்!

சொந்த மனைவியாலேயே விரட்டப்பட்டு, வறுமையின் விளிம்பிற்குத் தள்ளப்பட்ட அந்தப் பரிதாப மனிதர், மனமுடைந்து மது அருந்திவிட்டு, போபாலுக்கு வந்து கடைகளின் வாசலில் உறங்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார்.

சொந்த மனைவியே அன்பை மறந்து பணத்திற்காகத் துரத்தியடித்த ஒரு மனிதனுக்கு, வழிப்பறி செய்ய வந்த திருடர்கள் ‘பணமில்லை’ என்றதும் இரக்கப்பட்டு மன்னிப்புக் கேட்டுச் சென்றது எவ்வளவு பெரிய முரண்!

“>

“குற்றவாளிகள் பிறப்பதில்லை, உருவாக்கப்படுகிறார்கள்” என்பார்கள். வறுமையினாலும், சூழ்நிலையினாலும் தவறு செய்யத் துணியும் குற்றவாளிகளின் மனதிலும் கூட ஏதோ ஒரு மூலையில் ‘மனிதநேயம்’ ஒளிந்திருக்கிறது என்பதை இந்தச் சம்பவம் நிரூபித்துள்ளது. சட்டத்தின் முன் அவர்கள் குற்றவாளிகளாக இருக்கலாம்… ஆனால், அந்த நள்ளிரவில் அவர்கள் முதியவரிடம் கேட்ட ‘மன்னிப்பு’, மனித குலத்தின் மனசாட்சி இன்னும் சாகவில்லை என்பதற்கான சான்றாகும்!