கல்வி என்பது வெறும் மதிப்பெண்களையும், நான்கு சுவர்களுக்குள் மனப்பாடம் செய்யப்படும் புத்தகப் பக்கங்களையும் சார்ந்தது மட்டும்தானா? “படிப்பு மட்டும்தான் உன்னை உயர்த்தும், ஒழுங்காகப் படிக்காவிட்டால் மெக்கானிக் கடைக்கோ, பஞ்சர் கடைக்கோ தான் போக வேண்டும்” என்று குழந்தைகளைப் பயமுறுத்தும் ஒரு சமூகத்தில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

ஆனால், அதே மெக்கானிக் கடையையும், பஞ்சர் கடையையும் ஒரு உன்னதப் பாடசாலையாக மாற்றி, பிஞ்சு நெஞ்சங்களில் மனிதநேயத்தின் விதைகளை விதைத்து வரும் ஒரு ஆசிரியையின் கதைதான் தற்போது இணையத்தில் ஒட்டுமொத்தத் தேசத்தின் மரியாதையையும் பெற்று வருகிறது.

அந்த ஆசிரியை தன் வகுப்பறைக் குழந்தைகளை ஐடி (IT) நிறுவனங்களுக்கோ அல்லது பளபளக்கும் சுற்றுலாத் தலங்களுக்கோ அழைத்துச் செல்லவில்லை. மாறாக, அவர் அவர்களை அழைத்துச் சென்றது அழுக்கும் எண்ணெயும் படிந்த வாகனப் பழுதுபார்க்கும் கூடங்களுக்கும் , வியர்வை நாற்றம் வீசும் டயர் பஞ்சர் ஒட்டும் கடைகளுக்கும் தான்.

இந்த விசித்திரமான பயணத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் அந்த ஆசிரியையின் ஆழமான வாழ்வியல் நோக்கம் நம் கண்களைக் குளமாக்குகிறது. இது ஏதோ கடமைக்காகச் செய்யப்படும் ஒரு சாதாரணக் ‘களப்பயணம்’ (Field Visit) அல்ல.

சொகுசு கார்களில் ஏறிப் பயணிக்கும் இந்தக் குழந்தைகள், அந்த காரின் சக்கரம் சுழல்வதற்குக் பின்னால் இருக்கும் ஒரு எளிய தொழிலாளியின் தியாகத்தையும், போராட்டத்தையும், அசாத்திய உழைப்பையும் தங்களின் சொந்தக் கண்களால் பார்க்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.

கைகளில் கரும்மை  படிய, நெற்றியில் வழியும் வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டே ஒரு மனிதன் தன் குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற எவ்வளவு கடுமையாகப் போராடுகிறான் என்பதை அந்தக் குழந்தைகள் அங்கே கண்டனர். குளிரூட்டப்பட்ட அறைகளில் அமர்ந்து படிக்கும் பாடங்களை விட, அந்த உழைப்பாளியின் வியர்வை வாசமும், அவனது கரடுமுரடான கைகளும் அந்தக் குழந்தைகளுக்கு வாழ்க்கையின் ஆகப்பெரும் எதார்த்தத்தைக் கற்றுக் கொடுத்தன.

இன்றைய கல்வி முறை குழந்தைகளை வெறும் ‘பண இயந்திரங்களாக’ மாற்ற மட்டுமே சொல்லித் தருகிறது. ஆனால், இந்த ஆசிரியை இந்த உலகம் எப்படி இயங்குகிறது என்ற நிஜமான எதார்த்தத்தைக் கற்றுக் கொடுக்கிறார்.

அவர் குழந்தைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது கணிதத்தையோ அறிவியலையோ அல்ல; இந்தச் சமூகத்தில் எந்த ஒரு தொழிலும் தாழ்ந்தது அல்ல என்ற ‘சமத்துவ மாண்பை’. நாளை இந்தக் குழந்தைகள் வளர்ந்து பெரிய உயரங்களை எட்டும்போது, சாலையோரம் பஞ்சர் ஒட்டும் ஒரு தொழிலாளியைக் கண்டால் ஏளனமாகப் பார்க்க மாட்டார்கள்; மாறாக, அவனது உழைப்பை மதிக்கும் ஒரு உன்னதமான மனிதனாக (Good Human Being) நிமிர்ந்து நிற்பார்கள்.

“>

“இந்த ஆசிரியையின் மீது எனக்கு இருக்கும் மரியாதை பல மடங்கு உயர்ந்துவிட்டது” என்ற வரிகளுடன் பகிரப்பட்ட இந்த ஆசிரியைப் பற்றிய பதிவு, தற்போது சமூக வலைதளங்களில் லட்சக்கணக்கான மக்களின் இதயங்களைத் தொட்டு வைரலாகி வருகிறது.

நெட்டிசன்கள் பலரும், “ஒவ்வொரு பள்ளியிலும் இப்படி ஒரு ஆசிரியர் இருந்தால், அடுத்த தலைமுறையில் குற்றங்களே இல்லாத ஒரு உன்னதச் சமூகம் உருவாகும்” என்று தங்களின் நெகிழ்ச்சியான கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து வருகிறார்கள்.

புத்தகப் பைகளில் சுமக்கும் சுமையை விட, இதயங்களில் சுமக்கும் மனிதநேயமே ஒரு மனிதனை முழுமையாக்குகிறது. ஏட்டுக் கல்வியைத் தாண்டி, வியர்வையின் புனிதத்தைக் கற்றுக்கொடுத்த இந்த தேவ தூதன் போன்ற ஆசிரியையின் பயணம், இந்தத் தேசத்தின் அத்தனை பள்ளிகளுக்கும் ஒரு வழிகாட்டியாக அமையட்டும்!