வயதான காலத்தில் குடும்பத்தினரைப் பிரிந்து தனிமையில் வாழ்வது, முதியவர்களின் மனநலனை வெகுவாகப் பாதிப்பதோடு, அவர்களுக்குக் மனஅழுத்தம் ஏற்படுவதற்கான அபாயத்தையும் கணிசமாக உயர்த்துகிறது எனச் சமீபத்திய ஆய்வு முடிவுகள் எச்சரிக்கின்றன.

வேலை, திருமணம் அல்லது பிற சூழல்கள் காரணமாகப் பிள்ளைகள் மற்றும் குடும்ப உறுப்பினர்கள் தள்ளி வாழும் போது, முதியவர்கள் சந்திக்கும் தனிமை உணர்வும், ஆதரவற்ற சூழலும் அவர்களின் மனநிலையை நிலைகுலையச் செய்கின்றன. வயதான காலத்தில் இயல்பாகவே ஏற்படும் உடல்நலக் குறைபாடுகளுடன் இந்தத் தனிமையும் சேரும்போது, அது அவர்களைத் தீவிர மனச்சோர்வு மற்றும் மன உளைச்சலுக்குத் தள்ளுகிறது.

குடும்பத்தோடு இணைந்து வாழும் முதியவர்களைக் காட்டிலும், தனியாகவோ அல்லது முதியோர் இல்லங்களிலோ வாழும் முதியவர்களுக்கு மன அழுத்தத்தின் அறிகுறிகள் அதிகமாகக் காணப்படுவதாக இந்த ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. வெறும் உடல் ரீதியான தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதோடு முதியவர்களின் தேவைகள் முடிந்துவிடுவதில்லை.

மாறாக, அன்பான பேச்சு, குடும்பத்தினரின் உடனிருப்பு மற்றும் தங்களை யாரோ ஒருவர் அரவணைக்கிறார்கள் என்ற எண்ணமே அவர்களின் மன ஆரோக்கியத்திற்குப் பிரதான தேவையாக இருக்கிறது. இந்த சமூக மற்றும் குடும்பத் தொடர்புகள் அறுபடும்போது, அவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கைச் சக்கரம் முடங்கி, வாழ்வின் மீதான நம்பிக்கையையே இழக்கும் நிலைக்கு அவர்கள் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

எனவே, நவீன கால ஓட்டத்தில் பிள்ளைகள் மற்றும் குடும்பத்தினர் எவ்வளவுதான் பணிச்சுமையோடு இருந்தாலும், முதியவர்களின் மனநலனைக் கருத்தில் கொண்டு அவர்களிடம் தொடர்ந்து தொடர்பில் இருப்பது அவசியமாகிறது. நேரில் வர முடியாத சூழலிலும் கூட, தொழில்நுட்ப வசதிகளைப் பயன்படுத்தித் தினமும் பேசுவது, அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிப்பது மற்றும் அவ்வப்போது அவர்களை நேரில் வந்து சந்திப்பது போன்ற எளிய நடவடிக்கைகள் முதியவர்களை மன அழுத்தத்திலிருந்து காக்கும்.