வாழ்க்கை என்பது நாம் சாதாரணமாகக் கடந்து போகும் தெருக்களிலும், அன்றாடக் கடமைகளிலும் எவ்வளவு பெரிய ஆச்சரியங்களையும் அதிர்ச்சிகளையும் ஒளித்து வைத்திருக்கிறது! ஒரு சாதாரணப் பொழுது, வழக்கமான ஒரு வீதி.

அந்த இளைஞன் ஏதோ சில பொருட்களை வாங்கிக் கொண்டு, தன் வீட்டை நோக்கி அமைதியாக நடந்து வந்து கொண்டிருந்தான். அவனது சிந்தனையெல்லாம் அன்றைய நாளின் அடுத்தகட்ட வேலைகளைப் பற்றியதாக மட்டுமே இருந்திருக்கும். ஆனால், அடுத்த சில நொடிகளில் அவனது வாழ்க்கையே மாறப்போகும் ஒரு மாபெரும் பரீட்சையை விதி அவனுக்கு வைக்கப் போகிறது என்று அவன் அறிந்திருக்கவில்லை.

திடீரென்று, ஒரு கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில், அவனது தலைக்கு மேலே இருந்த ஒரு உயரமான கட்டிடத்தின் கூரையிலிருந்து ஏதோ ஒன்று காற்றில் சரிந்து, அந்தப் பாழாய்ப்போன தார்ச் சாலையில் டக்கென்று விழுந்தது.

முதலில் விழுந்த வேகத்தில், அது என்னவென்று தெரியாமல் அந்த இளைஞன் உடல் நடுங்கி, பயத்தால் ஒரு கணம் ஸ்தம்பித்து நின்றான். ஏதோ அமானுஷ்யம் போல தன் கண் முன்னே விழுந்த பொருளைப் பார்க்க அவனது கால்கள் பின்வாங்கின. ஆனால், அடுத்த வினாடி உற்று நோக்கியபோது அவனது இதயமே ஒரு நொடி துடிப்பதை நிறுத்தியது.

அங்கே விழுந்து கிடந்தது வெறும் பொருளல்ல; அது ஒரு பச்சிளம் குட்டித் தேவதை! கூரையிலிருந்து நிலைதடுமாறி விழுந்த அந்தச் சின்னஞ்சிறு சிறுமி, ரத்தக் காயங்களுடன் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருந்தாள். அந்தப் பிஞ்சு உடலைக் கண்ட அடுத்த வினாடி, அந்த இளைஞனுக்குள் இருந்த பயம் யாவும் பனி போல உருகி மறைந்தது. அங்கே அவனுக்குள் ஒரு மாபெரும் மனிதநேயக் கடவுள் விழித்துக் கொண்டான்.

அவன் ஒரு நொடி கூடத் தாமதிக்கவில்லை. தான் கஷ்டப்பட்டு சம்பாதித்துப் பணம் கொடுத்து வாங்கிய பொருட்களையோ, தன் கையில் இருந்த உடமைகளையோ பற்றி அவன் சிந்திக்கவே இல்லை. அத்தனையையும் அந்தத் தெருவிலேயே வீசியெறிந்தான். அந்தப் பிஞ்சுயிரைத் தன் இரு கரங்களால் அள்ளி நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டான்.

அந்தக் குழந்தைக்குத் தகுந்த நேரத்தில் சிகிச்சை கிடைத்தால் மட்டுமே அவளது உயிரைக் காப்பாற்ற முடியும் என்ற ஒற்றைத் துடிப்பு மட்டும்தான் அவனது ரத்த நாளங்களில் ஓடியது. தன் மூச்சு வாங்குவதைக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல், சுற்றியிருந்த உலகத்தை மறந்து, அவன் நேராக மருத்துவமனையை நோக்கிப் புயலென ஓடினான்.

மனித உணர்வுகளின் ஆகச்சிறந்த பேரழகை  அந்த இளைஞனின் காலடிச் சத்தங்களில்தான் காண்கிறேன். தன் சொந்த லாப நஷ்டங்களை மறந்து, ஒரு அந்நியக் குழந்தையின் உயிருக்காகத் தன் உடமைகளைத் தெருவில் வீசிவிட்டு ஓடிய அந்த ஓட்டம் இருக்கிறதே… அதுதான் இந்த உலகம் இன்னும் அழியாமல் இருப்பதற்கான அச்சாரமே தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

“>

சுயநலமும், ஆபத்தில் இருப்பவனைப் பார்த்தால் மொபைலில் வீடியோ எடுக்கும் கொடூரமும் நிறைந்த இந்த நவீன சமூகத்தில், இந்த இளைஞனின் செயல் மனிதநேயத்தின் மீதான மாபெரும் நம்பிக்கையை நமக்கு மீண்டும் விதைத்திருக்கிறது.

பட்டங்களும், பதவிகளும், கோடிக்கணக்கான பணமும் தராத ஒரு உன்னதமான மதிப்பை, அந்த ஒற்றை நொடித் துணிச்சலால் இந்த இளைஞன் சம்பாதித்திருக்கிறான்.

தன் உடமைகளைத் தொலைத்து, ஒரு பிஞ்சுயிரை மீட்டெடுத்த அந்த அசாத்திய மனிதநேயத்திற்கு நம் இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து ஒரு வீர வணக்கம்! ஏனேனில், மனிதநேயம் வாழும் வரைதான் இந்த பூமியில் மனிதர்களும் வாழ முடியும்!