பிள்ளைகளின் தேவைகளை நிறைவேற்ற தன் சொந்த விருப்பங்களைச் சிறு சிறு தியாகங்களாக மாற்றிக்கொள்ளும் அப்பாக்களின் வாழ்க்கை, மௌனமான அர்ப்பணிப்பின் வடிவம்.
தங்களுக்குப் புதிய சட்டை எடுக்காமல் அல்லது பழைய காலணிகளையே மீண்டும் மீண்டும் ஒட்டிப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, பிள்ளைகளின் உயர்கல்வி கட்டணத்தையும் அவர்களின் ஆசைகளையும் நிறைவேற்றுவதில் அவர்கள் காட்டும் வேகம் வியக்கத்தக்கது.
உடல்நிலை சரியில்லாத நாட்களிலும், குடும்பத்தின் சுமை தன் தோள்களில் இருப்பதை உணர்ந்து, மழையிலும் வெயிலிலும் துணிச்சலோடு வேலைக்குச் செல்லும் அந்த ஒவ்வொரு நாளும், ஒரு தந்தையின் அன்பு வெளிப்படும் நிசப்தமான தியாகத்தின் வெளிப்பாடே ஆகும்.
அப்பாக்களின் இந்தத் தியாகங்கள் வெளியில் பெரிதாகப் பேசப்படுவதில்லை, ஆனால் குடும்பத்தின் அஸ்திவாரமாக அவை உறுதியாக நிற்கின்றன. தாங்கள் பட்ட கஷ்டங்களை ஒருமுறை கூட வெளியே காட்டிக்கொள்ளாமல், எப்போதும் புன்னகைக்கும் முகத்துடன் இருக்கும் அவர்கள், நம்மை ஒரு சிறந்த இடத்திற்குக் கொண்டு சேர்க்கும் வழிகாட்டிகளாகவே இருக்கிறார்கள்.
பிள்ளைகளின் வெற்றிக்குத் தடையாகத் தங்கள் கனவுகள் வராமல் இருக்க, தங்களைத் தாங்களே வருத்திக்கொள்ளும் அப்பாக்களின் இந்த மௌனமான தியாகங்கள், ஈடுசெய்ய முடியாத பெரும் செல்வமாகும். அந்தப் பாசத்தைப் புரிந்துகொண்டு, அவர்களின் உழைப்பை மதிக்க வேண்டியது ஒவ்வொரு பிள்ளையின் கடமையாகும்.
