இந்தியாவில் உள்ள பல பழமையான கோயில்களில் அர்த்தஜாம பூஜை முடிந்த பிறகு, இரவு நேரங்களில் பக்தர்கள் உள்ளே செல்ல அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது. இதற்குக் காரணங்களாகப் பல ஆன்மீக மற்றும் அறிவியல் நம்பிக்கைகள் சொல்லப்படுகின்றன. ஆன்மீக ரீதியாகப் பார்த்தால், நள்ளிரவில் மனிதர்கள் இல்லாத நேரத்தில் தேவர்கள், சித்தர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் வந்து இறைவனை வழிபடுவதாக நம்பப்படுகிறது. அந்தச் புனிதமான நேரத்தில் மனிதர்களின் குறுக்கீடு இருக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே நடை சாத்தப்படுகிறது.

அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், பண்டைய கோயில்கள் அனைத்தும் பிரபஞ்ச ஆற்றல் அதிகம் ஈர்க்கப்படும் இடங்களில் சக்திவாய்ந்த முறைகளில் கட்டப்பட்டுள்ளன. கருவறையில் உள்ள மூலவர் சிலை ஒரு மின் காந்த அலைவரிசையைப் பெற்றுத் தரும் ஊடகமாகச் செயல்படுகிறது. இரவு நேர அமைதியில் இந்த ஆற்றலின் தீவிரம் பல மடங்கு அதிகரிக்கும் என்பதால், அந்தச் சக்தி சாதாரண மனிதர்களின் உடலுக்கும் மனதுக்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக் கூடும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

மேலும், சில கோயில்களில் உக்கிரமான தேவதைகளும் காவல் தெய்வங்களும் இரவு நேரங்களில் உலவுவதாக ஐதீகம் உள்ளது. உதாரணத்திற்கு ராஜஸ்தானில் உள்ள மேஹந்திபூர் பாலாஜி கோயில் மற்றும் வாரணாசியில் உள்ள சில கோயில்களில் இரவு நேர அதிர்வுகள் மிகவும் விசித்திரமாக இருக்கும் என்பதால் மனிதர்களுக்கு அனுமதி இல்லை. அதேபோல் காடுகளுக்குள் இருக்கும் கோயில்களில் இரவு நேரங்களில் வனவிலங்குகளின் நடமாட்டம் அதிகமாக இருக்கும் என்பதும் ஒரு முக்கிய நடைமுறைக் காரணமாகும்.

சில கோயில்களில் பள்ளியறை பூஜைக்குப் பிறகு இறைவன் ஓய்வெடுப்பதாகக் கருதி அமைதி காக்கப்படுகிறது. எது எப்படியிருந்தாலும், கோயில்கள் என்பவை வெறும் வழிபாட்டுத் தலங்கள் மட்டுமல்லாமல், அளப்பரிய ஆற்றல் நிறைந்த இடங்களாகவும் திகழ்கின்றன. எனவே, முன்னோர்கள் வகுத்த இந்த விதிகளை மதித்து நடப்பதே அனைவருக்கும் பாதுகாப்பானதாகவும் நன்மையளிப்பதாகவும் இருக்கும்.