இந்தியாவில் பல்வேறு பகுதிகளில் பல தலைமுறைகளாகத் தொடர்ந்து வரும் வித்தியாசமான பழக்கவழக்கங்கள் உள்ளன. அந்த வகையில், ஒரு கிராமத்தில் வசிக்கும் மக்கள் தங்களுக்குத் தேவையான பாலை வெளியில் இருந்து வாங்குவதும் இல்லை; தங்களிடம் கிடைக்கும் பாலை விற்பதும் இல்லை என்ற தகவல் கவனம் பெற்றுள்ளது.
இந்த நடைமுறைக்கு முக்கிய காரணமாக அந்தக் கிராம மக்களின் பாரம்பரிய நம்பிக்கையும், கால்நடைகளை குடும்பத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருதும் மனப்பான்மையும் கூறப்படுகிறது. பால் என்பது விற்பனைக்கான பொருளாக இல்லாமல், குடும்பத்துக்கும் அக்கம் பக்கத்தினருக்கும் பயன்பட வேண்டிய ஒன்றாகக் கருதப்படுவதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
கிராமத்தில் கால்நடைகளை வளர்க்கும் குடும்பங்கள் தங்களுக்குத் தேவையான பாலைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதுடன், தேவைக்கு அதிகமாக இருந்தால் உறவினர்கள் அல்லது அண்டை வீட்டினருடன் பகிர்ந்து கொள்வதாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால் பாலை வணிகப் பொருளாக மாற்றும் பழக்கம் அங்கு உருவாகவில்லை.
நவீன வாழ்க்கை முறையில் பால் வாங்குவதும் விற்பதும் அன்றாட நடவடிக்கையாகிவிட்ட நிலையில், இப்படிப்பட்ட பாரம்பரிய நடைமுறை வித்தியாசமானதாகத் தோன்றுகிறது. பல தலைமுறைகளாகப் பின்பற்றப்பட்டு வரும் உள்ளூர் பழக்கவழக்கங்கள், அந்தப் பகுதியின் சமூக வாழ்க்கையையும் கலாசாரத்தையும் எவ்வாறு வடிவமைத்துள்ளன என்பதற்கு இது ஒரு சுவாரசியமான உதாரணமாக பார்க்கப்படுகிறது.
