ஸ்வீடன் நாட்டைச் சேர்ந்த பீட்டர் ஸ்கைல்பர்க் என்பவர், கடந்த 2011-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாத இறுதியில் கடுமையான பனிப்பொழிவுக்கு நடுவே காரில் பயணித்தபோது கிராமப்புறச் சாலையில் திடீரென மாயமானார். அடுத்தடுத்த வாரங்களில் பெய்த கடும் பனிப்புயலால், அவர் ஓட்டிச் சென்ற கார் சுமார் ஒரு மீட்டர் ஆழத்திற்குப் பனிக்கு அடியில் முழுமையாகப் புதைந்தது. வாரக் கணக்கில் அவரைப் பற்றிய எந்தத் தகவலும் கிடைக்காத நிலையில், பிப்ரவரி 2012-இல் பனிச்சறுக்கு வாகனத்தில் சென்ற சிலர், பனிக்குவியலுக்கு நடுவே ஒரு காரின் கூரை மட்டும் லேசாக வெளியே தெரிவதைக் கண்டு பனியைத் தோண்டிப் பார்த்தனர்.

அப்போது காரின் உள்ளே மாயமான பீட்டர் உணவின்றி, பேசக்கூட முடியாமல் மிகவும் பலவீனமான நிலையில் உயிருடன் அமர்ந்திருந்ததைக் கண்டு அனைவரும் அதிர்ச்சியடைந்தனர். உடனடியாக மீட்புக் குழுவினர் அவரை ஹெலிகாப்டர் மூலம் மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு சென்று தீவிர சிகிச்சை அளித்தனர். உறைபனிக்குக் கீழே கிட்டத்தட்ட இரண்டு மாதங்கள் ஒரு மனிதன் உணவின்றிச் சிக்கியிருந்தும் உயிருடன் மீட்கப்பட்டது மருத்துவர்களையும் விஞ்ஞானிகளையும் பெரிதும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.

கிட்டத்தட்ட இரண்டு மாதங்கள் உணவே இன்றி அவர் உயிர் பிழைத்ததற்கு, காரில் படிந்திருந்த பனியை உருக்கித் தண்ணீராகக் குடித்ததே முக்கியக் காரணமாகும். இது உடலில் ஆபத்தான நீர்ச்சத்து குறைபாடு ஏற்படுவதைத் தடுத்துள்ளது. அதே நேரத்தில், ஆற்றலுக்காக அவரது உடலின் கொழுப்புச் சேமிப்பை உடல் தானாகவே பயன்படுத்தத் தொடங்கியது.

மேலும் கடும் குளிரில் நீண்ட நேரம் இருந்ததால், அவரது உடலின் வளர்சிதை மாற்றம் பெருமளவில் குறைந்து, குறைந்த கலோரிகளிலேயே உடல் இயங்கும் நிலைக்குச் சென்றது. அத்துடன் காரை மூடியிருந்த அடர்ந்த பனிப்படலம், வெளிப்புறத்தின் கடும் குளிரில் இருந்து காரின் உட்புறத்தைப் பாதுகாக்கும் ஒரு இயற்கை அரணாகச் செயல்பட்டு அவரது உயிரைக் காப்பாற்ற உதவியது.