சிவபெருமானுக்கு பல்வேறு திருநாமங்கள் உள்ளன. அவற்றில் ‘சந்திரசேகர்’ என்பதும் மிகவும் சிறப்பான பெயராகக் கருதப்படுகிறது. ‘சந்திரனைத் தலையில் அணிந்தவர்’ என்பது இதன் பொருள். சிவபெருமானின் சிரசில் பிறை நிலவு இடம்பெற்றதற்குப் பின்னால் சந்திரதேவரின் சாபத்துடன் தொடர்புடைய புராணக் கதை இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது.

புராணக் கதையின்படி, சந்திரதேவர் தட்சனின் 27 மகள்களை திருமணம் செய்துகொண்டார். அவர்கள் அனைவரும் சந்திரனின் மனைவிகளாக இருந்தபோதிலும், ரோகிணியிடம் மட்டும் அதிக அன்பு காட்டியதாக கூறப்படுகிறது. இதனால் மற்ற மனைவிகள் வருத்தமடைந்து தட்சனிடம் முறையிட்டனர்.

தனது மகள்களுக்கு ஏற்பட்ட துயரத்தை அறிந்த தட்சன், சந்திரதேவருக்கு சாபம் கொடுத்ததாக புராணம் கூறுகிறது. அந்தச் சாபத்தின் காரணமாக சந்திரனின் ஒளி படிப்படியாகக் குறையத் தொடங்கியது. இதனால் கவலையடைந்த சந்திரதேவர், சாபத்திலிருந்து விடுபட சிவபெருமானை நோக்கி கடுமையான தவம் மேற்கொண்டதாகக் கதை தெரிவிக்கிறது.

சந்திரதேவரின் தவத்தில் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் அவருக்கு அருள்புரிந்தார். சாபத்தை முழுமையாக நீக்காமல், சந்திரன் தேய்ந்து பின்னர் வளரும்படி அருள் வழங்கியதாக புராண மரபில் கூறப்படுகிறது. மேலும், சந்திரனை தனது சடையில் சூடிக்கொண்டதால் சிவபெருமான் ‘சந்திரசேகர்’ என்ற திருநாமத்தைப் பெற்றதாக நம்பப்படுகிறது. இந்தக் கதை இந்து புராண மற்றும் ஆன்மிக நம்பிக்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது.