பிரான்ஸ் நாட்டின் மோன்டிக்னாக் பகுதியில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மறைந்து கிடந்த வரலாற்று அதிசயத்தை மார்செல் ரவிடாட் என்ற மாணவர் கடந்த ஆயிரத்து தொள்ளாயிரத்து நாற்பதாம் ஆண்டு கண்டுபிடித்தார். தனது வளர்ப்பு நாயான ரோபோவுடன் காட்டில் சென்றபோது ஒரு விழுந்த மரத்தின் அடியில் இருந்த சிறிய துளையை அவர் கவனித்தார்.

ஆர்வத்துடன் உள்ளே இறங்கிப் பார்த்தபோது அங்கு சுமார் பதினேழாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பழங்கால மனிதர்கள் வரைந்த பிரமிக்கத்தக்க ஓவியங்கள் நிறைந்த லாஸ்காக்ஸ் குகை வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. குதிரைகள், காளைகள் மற்றும் மான்கள் என இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட விலங்குகளின் உருவங்கள் ஆறு அடி நீளத்திற்கும் மேலாக அந்தச் சுவர்களில் தத்ரூபமாக வரையப்பட்டிருந்தன.

இந்தத் தற்செயலான கண்டுபிடிப்பு 20ம் நூற்றாண்டின் மிக முக்கியமான தொல்பொருள் நிகழ்வாக வரலாற்றில் பதிவானது. ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்தக் குகையை ஆய்வு செய்தபோது வரலாற்றுக்கு முந்தைய மனிதர்களின் கலைத்திறன் மற்றும் வாழ்வியல் முறைகள் குறித்த அரிய தகவல்கள் கிடைத்தன. சிவப்பு ஓச்சர், ஹெமாடைட் மற்றும் கரி போன்ற இயற்கை நிறமிகளைப் பயன்படுத்தி இந்தக் கலைப்படைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டிருந்தன.

குகையின் கூரையில் ஓவியம் வரைவதற்கு அவர்கள் சாரக்கட்டுகளைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம் என்றும் வெளிச்சத்திற்காக எண்ணெய் விளக்குகளைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம் என்றும் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். குறிப்பாக காளைகளின் மண்டபம் மற்றும் பறவை மனிதன் போன்ற உருவங்கள் அக்கால மனிதர்களின் ஆன்மீக நம்பிக்கைகளையும் சடங்குகளையும் பிரதிபலிப்பதாக உள்ளன.

இந்தக் குகை 1948ம் ஆண்டு பொதுமக்கள் பார்வைக்காகத் திறக்கப்பட்டபோது நாளொன்றுக்கு ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்டோர் வருகை தந்து வியந்து போயினர். தொடர் பார்வையாளர்களின் வருகையால் குகைக்குள் ஏற்பட்ட வெப்பம் மற்றும் கார்பன் டை ஆக்சைடு மாற்றங்கள் விலைமதிப்பற்ற அந்த ஓவியங்களைப் பாதிக்கத் தொடங்கின.

இதனால் குகைச் சுவர்களில் பூஞ்சை தொற்று ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து கடந்த 1963ம் ஆண்டு பிரெஞ்சு அரசு இந்தக் குகையை நிரந்தரமாக மூடியது. தற்போது பாதுகாப்புக் கருதி ஆராய்ச்சியாளர்கள் மட்டுமே உள்ளே செல்ல அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். எனினும் பொதுமக்கள் இந்த அதிசயத்தைக் காணும் வகையில் லாஸ்காக்ஸ் என்ற பெயரில் நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் கூடிய தத்ரூபமான பிரதிகள் மற்றும் டிஜிட்டல் சுற்றுப்பயண வசதிகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

இதன் மூலம் பழங்கால மனிதர்களின் உன்னதமான படைப்பாற்றலை எதிர்காலத் தலைமுறையினரும் பாதுகாப்பான முறையில் அறிந்து கொள்ள வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது.