இந்திய அரசியலில் நீண்ட காலம் பிரதமராக நீடித்த ஜவஹர்லால் நேருவின் யுகத்திற்கும், தற்போதைய நரேந்திர மோடியின் யுகத்திற்கும் இடையே மிக முக்கியமான கட்டமைப்பு மற்றும் கருத்தியல் மாற்றங்கள் உள்ளன. நேருவின் காலம் ‘சோசலிசம், மதச்சார்பின்மை, கூட்டுத்தலைமை மற்றும் அணிசேராக் கொள்கை’ ஆகிய தூண்களின் மீது கட்டமைக்கப்பட்டது.
மேலும் திட்டக் குழுவின் மூலம் அரசு நிறுவனங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் பொருளாதாரக் கொள்கையும், நாடாளுமன்ற ஜனநாயக மரபுகளைக் கடுமையாகப் பின்பற்றும் போக்கும் நேரு யுகத்தின் அடையாளங்களாக இருந்தன. மாநில முதல்வர்களுடன் விரிவான கடிதப் போக்குவரத்து மற்றும் விவாதங்கள் மூலம் கூட்டாட்சித் தத்துவத்தை அவர் முன்னெடுத்தார்.
இதற்கு நேர்மாறாக, மோடி யுகம் ‘தீவிர தேசியவாதம், இந்துத்துவா கருத்தியல், அதிவேக டிஜிட்டல் மயமாக்கல் மற்றும் நலத்திட்ட அரசியல்’ ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது. நேருவின் திட்டக் குழுவிற்குப் பதிலாக ‘நிதி ஆயோக்’ கொண்டுவரப்பட்டு, சந்தைப் பொருளாதாரத்திற்கும் தனியார் முதலீடுகளுக்கும் கதவுகள் அகலத் திறக்கப்பட்டன.
மேலும் முடிவுகள் எடுப்பதில் பிரதமரின் அலுவலகம் அசாத்திய அதிகாரக் குவிப்பைக் கொண்டுள்ளதோடு, ஆளுமைமிக்க ஒற்றைத் தலைமைப் பிம்பத்தை முன்னிறுத்தி தேர்தல்களை எதிர்கொள்ளும் உத்தியாக இது மாறியுள்ளது.
இந்நிலையில் சுருக்கமாகக் கூறின், நேருவின் காலம் நிறுவனங்களை உருவாக்குவதிலும் பன்முகத்தன்மையைப் பேணுவதிலும் கவனம் செலுத்தியது என்றால், மோடியின் காலம் கலாச்சாரத் தேசியவாதம் மற்றும் அதிநவீன தொழில்நுட்ப நிர்வாகத்தின் மூலம் புதியதோர் இந்தியாவை உருவாக்க முயல்கிறது.
